Dwa warianty, dwa wyniki
W uproszczonym przykładzie dwa procent od stu dwudziestu tysięcy to dwa tysiące czterysta. Dwa procent od dwudziestu tysięcy nadwyżki to czterysta. To wyłącznie ilustracja dwóch reguł, bez pozostałych warunków mogących wpływać na rozliczenie.
Żaden wariant nie jest automatycznie właściwy dla każdej akcji. Decydują uzgodnienia, a nie sama nazwa „bonus progowy”.
Przy wielu poziomach potrzebna jest kolejność
Jeżeli stawki zmieniają się po przekroczeniu kolejnych progów, trzeba określić, do jakich części podstawy się odnoszą. Inaczej jedna osoba zastosuje najwyższą stawkę do całości, a druga policzy osobno poszczególne przedziały.
Warto uwzględnić także zdarzenie dokładnie na granicy progu i korektę, która zmienia końcowy poziom. Te przypadki najłatwiej wyjaśnić przed rozpoczęciem akcji.
Sprawdź koszt również w planie
Przy symulacji warto porównać wynik tuż poniżej i tuż powyżej progu. Pokazuje to, jak zmiana sprzedaży wpływa na koszt warunku przy wybranej regule.
Dla CFO taka informacja pomaga ocenić konstrukcję akcji przed jej uruchomieniem. Trade Marketing porządkuje progi i kalkulacje, ale system nie powinien zastępować brakującego uzgodnienia własnym domyślnym wariantem. Reguła musi być czytelna dla wszystkich osób korzystających z wyniku.